2022 NBA Draft: Oceny dla wszystkich 30 pierwszorundowych picków

Zapytajbukmachera.pl » 2022 NBA Draft: Oceny dla wszystkich 30 pierwszorundowych picków

Draft 2022 NBA trwa w Barclays Center na Brooklynie i w tym roku zagadka zaczyna się na samym szczycie z Orlando Magic.

Przez całą noc, analityk FOX Sports College Basketball John Fanta będzie podawał swoją natychmiastową analizę i ocenę każdego wyboru w pierwszej rundzie, więc upewnijcie się, że śledzicie to na bieżąco.

1. Orlando Magic: Paolo Banchero, forward, Duke

Zanim przeanalizujemy jakikolwiek talent, wyjaśnijmy sobie jedną rzecz: pierwsze nazwisko jest stworzone do tego, by był wielką gwiazdą w NBA, ponieważ jest tak jednoznacznie rozpoznawalne. Ogromną częścią tego, co czyni Banchero tak wyjątkowym jest jego kombinacja szybkości i poziomu komfortu w przyjmowaniu kontaktu. Jego umiejętności posługiwania się piłką są na poziomie guarda, a umiejętność Banchero do zmiany tempa w transition jest wyjątkowa jak na gracza jego wzrostu. Posiada znakomitą kontrolę nad ciałem i może służyć jako pomocnik w ataku. Jego umiejętność podawania jest niedoceniana.

Największym problemem Banchero jest rzut z obwodu. Jeśli pokaże, że potrafi konsekwentnie rozciągać parkiet i trafiać trójki w NBA, może zmienić całą franczyzę. Jego 34% rzutów z dystansu jest tym obszarem, który budzi wątpliwości, ale Banchero ma o wiele więcej plusów niż minusów. Może być gwiazdą drużyny w NBA.

Magic potrzebują wszystkiego. Orlando ma członka All-NBA Rookie Team w osobie Franza Wagnera, ale poza nim Magic muszą po prostu znaleźć jakościowych graczy NBA. Dlatego, choć może to być zaskoczeniem, Magic wybrali najbardziej gotowego do gry w NBA gracza w tej klasie draftu, wybierając Banchero. Grade: A

By the numbers: Averaged 17.2 points, 7.8 rebounds and 3.2 assists per game while shooting 48% from the floor. Został piątym graczem Duke, który został wybrany z numerem 1.

2.Oklahoma City Thunder: Chet Holmgren, F/C, Gonzaga

Holmgren jest najbardziej dyskutowanym prospektem w tej klasie draftu, ponieważ zestaw umiejętności jednorożca jest tak fascynujący, jednak fakt, że ma tylko 195 funtów niesie ze sobą obawy niezależnie od tego, co robił w grze na uczelni. Holmgren lubi jednak fizyczność, a on sam lubi kontakt i wygodnie gra w środku. Pochodzący z Minneapolis zawodnik był w minionym sezonie drugą drużyną All-American, zdobywając jednocześnie wyróżnienia WCC Defensive Player i Freshman of the Year.

To nie jest tak proste jak odebranie mu gry na obwodzie i zmuszenie go do strzelania z głębi, ponieważ Holmgren udowodnił, że to nie działa. Pytanie jest proste: Czy tak wyjątkowe ciało poradzi sobie z obciążeniem pracą w 82-meczowym sezonie NBA? Liga ewoluuje, a Holmgren posiada mentalność, którą musi mieć duży człowiek, by osiągnąć sukces w lidze.

Ma ofensywną wszechstronność. Ma etykę pracy i nastawienie, by pasować do szatni. Stawia swoje ciało na linii, jeśli oznacza to, że może zatrzymać strzał. Ale, czy brak wagi Holmgrena powstrzyma go od bycia zdolnym do walki noc w noc z najlepszymi graczami na świecie? We shall see.

With four of the top 34 picks in this draft, the Thunder have lost a lot of games and racked up as many assets that they can get. Z tymi wszystkimi pickami, próbując zrobić splash draftu jest w grze i pasuje do tożsamości generalnego menadżera Sama Presti. Holmgren, jeśli się sprawdzi, może okazać się talentem pokoleniowym. To duże „jeśli”, ale mając przed sobą inne picki, pozyskanie jednorożca draftu ma mnóstwo sensu. Grade: A

By the numbers: Led all of college basketball with a 78.7 defensive rating and averaged 14.1 points and 9.9 rebounds per game while shooting 61% from the field and 39% from three. Jest najczęściej wybieranym graczem Gonzagi w historii.

3. Houston Rockets: Jabari Smith, napastnik, Auburn

Bruce Pearl nazwał go największym graczem, jakiego kiedykolwiek trenował. NABC Freshman of the Year i Second Team All-American spełnił swoje oczekiwania w ciągu jednego roku w Auburn. Jego rzut jest czysty, a umiejętność catch-and-shoot, którą posiada może uczynić go koszmarem dla drużyn przeciwnych do obrony. Ma eksplozywność, która pozwala mu wznosić się nad obręczą, a obrona nie powinna być problemem. Jeśli jest jakiś obszar, nad którym powinien popracować, to jest to jego ball-handling, ale to tylko czepianie się.

Poza umiejętnościami koszykarskimi, Smith sprawdza każde pole. Jego ojciec grał przez cztery sezony w NBA, a poziom świadomości i dojrzałość Smitha pokazują, że został przygotowany na ten moment. W połączeniu z jego rozmiarem, opanowaniem i mentalnością strzelca w tej lidze, można wierzyć, że Smith może być supergwiazdą w Stowarzyszeniu przez wiele lat.

Rockets mają na pozycji obrońcy Jalena Greena, który został wybrany do All-NBA Rookie, a teraz ma kolegę z drużyny, który tworzy niezły duet w Houston. Rockets potrzebowali big, który potrafi strzelać, a mechanika Smitha jest wybitna. Potrafi naprawdę dobrze biegać po parkiecie, co pasuje do systemu Stephena Silasa. W Houston powinni się cieszyć. To jest trzeci pick, który może być najlepszym graczem w drafcie. Grade: A

By the numbers: Averaged 16.9 points and 7.4 rebounds per game while shooting over 42% from both the field and beyond the arc.

4. Sacramento Kings: Keegan Murray, napastnik, Iowa

Po zdobyciu wyróżnień Big Ten All-Freshman Team w sezonie 2020-21, Murray rozbujał się, stając się jednym z najlepszych graczy koszykówki uniwersyteckiej jako sophomore. Wziął to, co wydawało się być retooling Iowa program i zasilił Fran McCaffrey’s Hawkeyes do programu pierwsze mistrzostwo Big Ten Tournament od 2006 roku. Murray wykorzystał swoje 6 stóp i 8 centymetrów na swoją korzyść, łącząc rozmiar z płynnym poziomem kontroli ciała, aby być trudną do zatrzymania siłą w ruchu.

Pochodzący z Iowa zawodnik był tak skuteczny, jak żaden inny gracz w college’u i udowodnił, że może zdobywać punkty na wiele sposobów. W defensywie Murray ma jeszcze sporo do zrobienia i nie da się go pomylić ze świetnym podającym. Ale w lidze napędzanej punktami, ten obszar gry Murraya będzie się przekładał na następny poziom.

Królowie potrzebują strzelania z obwodu, a Murray pasuje do tej formy jak ulał. W zeszłym roku trafili 34% rzutów z parkietu, więc jest to odpowiedź na potrzebę. Potencjalnie dobrze pasuje do De’Aarona Foxa, ale czy jest czwartym najlepszym graczem w tym drafcie? Nie jestem tego taki pewien. Grade: B+

By the numbers: Averaged 23.5 points and 8.7 rebounds per game while shooting 55% from the floor. Pierwszy gracz z Iowa wybrany w pierwszej rundzie od czasu Ricky’ego Davisa w 1998 roku.

5.Detroit Pistons: Jaden Ivey, guard, Purdue

Wybór First Team All-Big Ten i Second Team All-American wystartował w swoim drugim roku w Purdue, stając się jednym z najbardziej elektryzujących graczy w koszykówce uczelnianej. Ivey ponad dwukrotnie zwiększył swoją zdobycz punktową i zbiórki w stosunku do swojego pierwszego sezonu. Stał się jednym z najlepszych czystych zawodników w klasie, jeśli nie najlepszym. Pierwszy krok Ivey’a jest tym, co odróżnia go od innych obrońców w tej klasie, a kiedy rusza w kierunku kosza, szybuje.

To, co czyni go wyborem z pierwszej piątki, to jego zdolność do wpływania na grę w transition. Istnieją jednak pewne potencjalne pułapki – w college’u gra Ivey’a na obwodzie przechodziła momentami okresy przestoju. Innym kluczowym obszarem, którym Ivey musi się zająć jest obrona. Momentami pokazywał, że może być świetnym obrońcą. Jego rozpiętość 6 stóp i 9 skrzydeł z pewnością powoduje problemy. Ale obrona też przychodziła i odchodziła. Czy może być codziennym obrońcą? To ważne pytanie, na które musi odpowiedzieć.

Pistons pozyskali najlepszego zawodnika w tej klasie draftu i wybrali kolejny potencjalny kamień węgielny, który ułatwi życie Cade’owi Cunninghamowi. Myśl o Iveyu w transition w połączeniu z Cunninghamem na parkiecie ma wyjątkowy potencjał. Detroit powinno być postrzegane jako zwycięzca nocy draftowej. Grade: A

By the numbers: Averaged 17.3 points, 4.9 rebounds and 3.1 assists per game while shooting 35.8% from 3-point range.

6. Indiana Pacers: Bennedict Mathurin, skrzydłowy, Arizona

Gracz roku Pac-12 i Second Team All-American jest super atletyczny i posiada jeden z najlepszych uderzeń strzeleckich w klasie draftu. Mathurin najwięcej szkody wyrządza w transition. W biegu błyska umiejętnością rzucenia slamu zmieniającego momentum lub podania, które podniesie brwi.

Negatywne strony Mathurina? Jest surowy w obronie i może być podatny na straty. Może być dobrej jakości drugą opcją dla drużyny, z możliwością przejęcia w niektórych momentach meczu, jeśli wszystko pójdzie dobrze, ponieważ wie jak strzelać nad ludźmi i z odpowiednim sztabem trenerskim, może zmaksymalizować swój potencjał.

Pacers są ustawieni na pozycji obrońcy z Tyrese Haliburtonem, Buddy Hieldem, T.J. McConnellem i Malcolmem Brogdonem. Mathurin daje im solidnego skrzydłowego, który może grać poza lead guardem. Jego rzut pomoże Indianie, a w transition może dodać im inny wymiar. Grade: A-

By the numbers: Averaged 17.7 points, 5.6 boards and 2.5 assists per game while shooting 45% from the field and 37% from beyond the arc. Był członkiem drużyny Kanady U19, która zdobyła brązowy medal na Mistrzostwach Świata 2021 FIBA U19 na Łotwie.

7. Portland Trail Blazers: Shaedon Sharpe, guard, Kentucky

Sharpe może być największym high-risk, high-reward prospectem w klasie draftu. Jest super atletyczny i długi, potrafi grać nad obręczą. Jego rzut jest elitarny, a on sam jest w stanie zapewnić drużynie na następnym poziomie zryw punktowy. Podczas gdy Sharpe pasuje do formy strażnika, który w pierwszej kolejności zdobywa punkty, jest on zdolnym podającym i potrafi robić zagrania dla kolegów z drużyny. Dlaczego więc nie jest wyżej na tablicy? Co czyni go takim wysokim ryzykiem?

Nie grał występów w grze w Kentucky w tym minionym sezonie po reklasyfikacji, aby być dostępnym dla drugiego semestru w Lexington. Dodajmy do tego fakt, że Sharpe od 2019 roku pojawił się tylko w 42 konkurencyjnych meczach i rodzi się pytanie, czy będzie w stanie poradzić sobie z wyzwaniami, jakie wiążą się z przejściem do NBA bez wcześniejszego przejścia przez wiele. Jest to odczuwalne na defensywnym końcu parkietu, gdzie Sharpe tak naprawdę nie błyszczał w wielkości próbki, którą mamy. Powodem do niepokoju jest również selekcja rzutów Sharpe’a i to, jak wybiera swoje miejsca w NBA, ponieważ nie grał w prawdziwych akcjach 5-on-5 od czasu Nike EYBL Circuit w lipcu zeszłego roku.

Blazers szukają budowy na każdej pozycji wokół Damiana Lillarda. Potrzebują więcej zagrożeń punktowych, a na poziomie powierzchni to jest gra Sharpa. To powiedziawszy, istnieje po prostu tak duży poziom wariancji z tym, czym Sharpe skończy. Czy Sharpe jest graczem, który wygra wszystko? Zobaczymy. Ocena: B-

By the numbers: Ranked the No. 1 overall prospect in the 2022 class by ESPN, Rivals and 247Sports prior to enrolling at Kentucky a semester early. Notował średnio 22,6 punktu, 5,8 zbiórki i 2,7 asysty w Nike Elite Youth Basketball League w 2021 roku.

8. New Orleans Pelicans (przez Los Angeles Lakers): Dyson Daniels, skrzydłowy, G League

Jako część programu G League Ignite, który widzi, że niektórzy młodzi gracze oddają zbyt wiele rzutów, Daniels jest tego dokładnym przeciwieństwem. Był graczem zespołowym dla Ignite, błyskając swoimi umiejętnościami ball-handlingu i dostarczając pro-typowych podań przez cały miniony sezon. Daniels jest dużym obrońcą, a dzięki swojej posturze jego obrona przekracza jego lata. Można usłyszeć argument, że jest najlepszym defensywnym obrońcą w tej klasie.

Jest bardzo switchable i jest silny w walce przez ball screens. Poza tym co robi jako dystrybutor i obrońca, poziom dojrzałości i opanowania Danielsa jest naprawdę imponujący. Spędzając czas z 19-latkiem w Las Vegas podczas jego sezonu Ignite, jego bezinteresowna postawa i chęć zwycięstwa wydobywały się z niego. Ma takie cechy charakteru, IQ i ogólny zestaw umiejętności, że będzie solidnym graczem przez długi czas. Jedno zmartwienie? Jego skok.

Pelicans potrzebują strzelania i obrony. Daniels adresuje tę drugą część. Z trzonem w postaci Brandona Ingrama i CJ McColluma oraz powrotem Ziona Williamsona do składu, ciekawie będzie zobaczyć jak taki chętny do podań Daniels się wpasuje. Rzut z obwodu na pewno wymaga pracy, ale myślę, że jest to coś, na co można postawić. Jestem bykiem na Danielsa i uważam, że dojrzał do 19 roku życia. Grade: A-

By the numbers: Averaged 4.5 assists per game to go along with 11.0 points and 6.3 rebounds. Reprezentował Australię w lipcowych Mistrzostwach Świata FIBA U19, notując średnio 14 punktów, 5,3 zbiórki i 4,6 asysty w siedmiu meczach na Łotwie

9. San Antonio Spurs: Jeremy Sochan, forward, Baylor

Disruptive. Obrońca. To właśnie dostaje drużyna, która wybiera produkt Baylor Bears. Big 12 Sixth Man of the Year może pilnować każdej pozycji z wingspanem ponad siedem stóp i szybkością, która wyskakuje z kartki. Sposób w jaki wszedł do programu Scotta Drew i wyrzeźbił sobie rolę stopera Niedźwiedzi był naprawdę imponujący. Nie odrywa się od gry po tej stronie parkietu i nie byłoby niespodzianką, gdyby w przyszłości został wybrany do All-NBA Defensive Team.

Minusy Sochana? Nie jest strzelcem. Ma szybkość, by pokonać obrońcę, ale problemem może być to, że drużyna nie będzie w stanie go zatrzymać, gdy dostanie piłkę na obwodzie. To powiedziawszy, jego odciski palców są w całym meczu, kiedy jest na parkiecie, a stanie przy 6-foot-9 i włączanie się do każdego w obronie ma tak wielką wartość w dzisiejszej NBA.

To jest bardzo markowy wybór San Antonio. Jeremy’emu Sochan’owi nigdy nie zabraknie wysiłku i nigdy nie weźmie wolnego w defensywie. Jego ofensywa? Jest surowy. Ale Spurs potrzebują elementów frontcourtu i z ich sztabem trenerskim, dopasowanie rozwojowe dla Sochana jest fascynujące. Mają Dejounte Murray’a i głębię backcourtu. Sochan odpowiada na największe potrzeby San Antonio. Grade: A-

By the numbers: Averaged 9.2 points and 6.4 rebounds per game this past season. Został najmłodszym zawodnikiem w historii reprezentacji Polski mężczyzn, gdy zagrał dla drużyny w 2021 roku.

10. Washington Wizards: Johnny Davis, skrzydłowy, Wisconsin

Gracz roku Big Ten i zdobywca nagrody Jerry’ego Westa był w minionym sezonie gwiazdą przełomu w koszykówce uniwersyteckiej, robiąc dla Badgers wszystko i wszędzie. To co wyróżnia Davisa ofensywnie to jego agresywność na drive. Grał bez strachu w wymagającej Wielkiej Dziesiątce i potrafił wykończyć akcję przy obręczy na wiele sposobów.

Jedną z mocnych stron Davisa w minionym sezonie była jego gra w post-up, połączona z umiejętnością trafienia rzutu z mid-range. Po defensywnej stronie parkietu Davis naprawdę rywalizuje. Jest nieustępliwy w pilnowaniu piłki i walce przez zasłony, a także potrafi zakłócać tory podań. Jest wiele powodów do zadowolenia, jeśli chodzi o poziom wysiłku, jaki wkłada w to wszystko, w połączeniu z punktami, które w minionym sezonie dostarczał dla Wisconsin, raz po raz w krytycznych momentach.

Wizards potrzebują pomocy dla Bradleya Beala, a taki fizyczny obrońca jak Johnny Davis jest właśnie tym, co zlecił lekarz. Potrafi rozbić obronę i jest zdolnym obrońcą. To ma dużo sensu dla Waszyngtonu, a przy dużej ilości wariantów w tym drafcie poza nim, to niezła wartość na pozycji nr 10. Grade: A

By the numbers: Zdobył złoty medal z USA Basketball na Mistrzostwach Świata 2021 FIBA U19. Notował średnio 19,7 punktu, 8,2 zbiórki, 2,1 asysty i 1,2 steala na mecz.

11. Oklahoma City Thunder (przez New York Knicks): Ousmane Dieng, F/C, New Zealand Breakers

Jeden z najbardziej wyjątkowych prospektów w tym drafcie, Dieng prezentuje specjalną kombinację umiejętności ball-handlingu z 7-footowym wingspanem. Po dwóch latach spędzonych w INSEP, akademii we Francji, Dieng spędził ostatni rok grając w NBL dla nowozelandzkich Breakers. Podąża śladami LaMelo Balla, Josha Giddeya i R.J. Hamptona, którzy grali w NBL zanim zostali wybrani w pierwszej rundzie draftu. W końcu sezonu wszedł w swoje i gra zwolniła dla niego.

Fakt, że Dieng może obsługiwać piłkę przy swoim rozmiarze czyni go niebezpiecznym na otwartym parkiecie, ponieważ pozwala mu to przyciągać obrońców i tworzyć dla innych. Przy jego posturze, schodzenie w dół czyni go naprawdę niebezpiecznym, a w defensywie może pilnować pozycji od 1 do 4. Obawy Tak jak w przypadku wielu znaków zapytania dotyczących perspektyw w tej klasie, jest to jego rzut z obwodu. W ostatnich dwóch sezonach gry na parkiecie trafiał 27% rzutów za trzy. Dodatkowo, istnieją obawy co do atletyzmu Dienga.

Idąc w ślady swojego drugiego ogólnego wyboru, Thunder stawiają na potencjał Dienga. Jest on projektem, a rzut z obwodu wymaga pracy. Dodatkowo martwi nieumiejętność kreowania własnego rzutu. Nie kocham tego picku na 11 dla Oklahomy City. Grade: C+

By the numbers: Zdobył srebrny medal na 2019 FIBA U16 European Championship, reprezentując Francję. Notował średnio 8,9 punktu, 3,2 zbiórki i 1,1 asysty na mecz.

12. Oklahoma City Thunder (via LA Clippers): Jalen Williams, napastnik, Santa Clara

Jedna z najlepszych historii w drafcie, Williams utrzymał kurs w Santa Clara i wyrósł na wielowymiarowego skrzydłowego, który ma kompletny pakiet ofensywny. W szkole średniej zaczynał jako główny obrońca, ale dzięki znacznemu wzrostowi o 8 cali, ewoluował w rozgrywającego skrzydłowego. Potrafi wpłynąć na grę po dryblingu na wiele sposobów, czy to będzie rzut z podciągnięcia, czy zabójczy floater, czy też podanie do kolegi z drużyny, aby go wypatrzył.

Ze względu na swoją długość, Williams może bronić 1-4. Jeśli chodzi o negatywy, Williams nie jest atletycznie eksplozywnym graczem, a jego aktywność w defensywie jest czymś, nad czym może popracować. Nie jest jednak łatwo być co noc na szczycie listy strzelców i notować liczby, niezależnie od tego, w jakiej lidze się gra.

Tradycyjne umiejętności skrzydłowego połączone z umiejętnością tworzenia zagrywek dla innych i fakt, że wciąż staje się coraz lepszy sprawiają, że jest to kolejny intrygujący wybór Sama Prestiego. Wydaje się, że Williams był jednak trochę przeceniony na 12. Grade: B

By the numbers: Dopiero czwarty gracz w historii Santa Clara, który został wybrany w pierwszej rundzie i pierwszy od czasów Steve’a Nasha. Notował średnio 18.0 punktów, 4.4 zbiórek i 4.2 asyst na mecz.

13. Detroit Pistons (przez Charlotte Hornets): Jalen Duren, center, Memphis

Był graczem nr 1 w klasie rekrutacyjnej 2022, zanim zmienił klasyfikację, aby grać dla Penny’ego Hardawaya w Memphis. Duren wygrał AAC Freshman of the Year i był wyborem All-Conference First Team. Z rozpiętością 7 stóp i 5 skrzydeł, pasuje do formy centra NBA z umiejętnością dostarczania wybuchowych zagrań dla zespołu nad obręczą. Duren bardzo dobrze biega po parkiecie, a jednym z jego największych atutów było czytanie parkietu i łapanie piłek do łatwych wsadów i wykończeń.

W przypadku tego 18-latka wysiłek nie jest kwestią sporną. Problemem Durena jest jego praca stóp i podejmowanie decyzji. Nie jest po prostu dopracowanym produktem i potrzebuje pomocy w tym jak broni i pracuje na bloku. Jest jeszcze wiele drobnych szczegółów, nad którymi musi popracować. Jest projektem, ale takim, który w najlepszym wypadku może stać się starterem w NBA.

Ze względu na wartość, pozyskanie Jalena Durena ma sens dla Pistons. Przydałby im się eksplozywny big man z rim-runningiem. Jest projektem i musi nauczyć się bronić, ale na przyszłego centra jest tak dobrą opcją jak każda inna w tym momencie draftu. Grade: B+

By the numbers: Lider AAC w blokach na mecz (2.1) i zbiórkach na mecz (8.1).

14. Cleveland Cavaliers: Ochai Agbaji, SF, Kansas

Po przetestowaniu wód po swoim juniorskim sezonie, Agbaji przyjął informację zwrotną i zastosował ją w swoim seniorskim roku aż do poprowadzenia Jayhawks Billa Selfa do mistrzostwa kraju. Agbaji jest wspaniałym atletą, ma 6 stóp 10 rozpiętości skrzydeł i 8 stóp 8 zasięgu w staniu. Jako 3-and-D prospekt, który potrafi dobrze biegać po parkiecie i produkować wybuchowe zagrania dla drużyny, spełnia wszystkie kryteria.

Wewnątrz 3-punktowego łuku? To jest minus. Agbaji musi pokazać, że potrafi coś w tym obszarze, ponieważ nie jest ani silnym ball handlerem, ani dobrym podającym. The perimeter shot is a big pro, but it can’t be the only one for him to pan out in the league.

The Cavaliers had a clear need at the wing position, and they addressed it with the veteran college player who can get it done on both ends of the floor. Może wpasować się w defensywny sposób myślenia Cleveland i powalić otwarte strzały z dostawami pochodzącymi z utalentowanego backcourtu. To jest jakościowy pick na 14. Grade: A

By the numbers: Set the school record for consecutive games with at least one made 3-point field goal at 53 games. Średnio 18.8 punktów i 5.1 zbiórek na mecz przy 48% z pola i 41% z 3-punktowej odległości.

15. Charlotte Hornets (via New Orleans Pelicans): Mark Williams, center, Duke

Ile jest miejsca dla vintage’owego, wewnętrznego centra? Z rozpiętością skrzydeł 7 stóp i silną zdolnością do biegania po parkiecie, Williams chce pokazać, że obecność, którą wnosi w obronie jako obrońca obręczy w połączeniu z wielkimi rękami do wykończenia przy obręczy pozwoli mu osiągnąć sukces w Stowarzyszeniu.

Williams zdobył wyróżnienie ACC Defensive Player of the Year z 2.8 blokami na mecz. Jego umiejętności ochrony obręczy są niesamowite. Największe obawy związane z Williamsem są takie, że nie potrafi on strzelać i jest niesprawdzonym podającym. Ale chroni obręcz i potrafi do niej dobiec z dobrą szybkością jak na swój rozmiar i dużą ilością siły.

Hornets dostali swojego faceta na centra i podobno nabyli przyszły pierwszorundowy pick i cztery przyszłe drugorundowe picki handlując nr 13 w tym procesie. Pozyskanie Marka Williamsa z numerem 15 jest odpowiedzią na wyraźną potrzebę, a on robi tak wiele wokół obręczy jako prawdziwy 5. To dostaje ode mnie kciuki, nawet jeśli Williams jest ograniczony ofensywnie. Grade: A-

By the numbers: Averaged 11.2 points, 7.4 rebounds and 2.8 blocks per game. Brat weteranki WNBA Elizabeth Williams, która również grała dla Duke i była czwartym wyborem w drafcie WNBA 2015.

16. Atlanta Hawks: AJ Griffin, skrzydłowy, Duke

Jest jednym z najlepszych strzelców w klasie, w minionym sezonie trafiał 49% z parkietu i 45% z ziemi 3-punktowej. Griffin jest silnym graczem, ma 6 stóp i 220 funtów. Wykorzystuje swoją siłę, aby znaleźć separację od dryblingu, a jego gra opiera się na świetnym stepback jumperze. Ten rzut, choć unikalny, jest spójny i był na każdym poziomie.

Pokazał, że potrafi też skończyć przy obręczy i z powodu swojej fizycznej ramy dobrze znosi kontakt. W defensywie Griffin może być zagrożeniem. Nie ma dobrego tempa poruszania się na nogach i w college’u czasami dostawał ciosy.

Hawks potrzebują wspierającej gry na straży, aby pomóc Trae Youngowi i mogliby użyć lepszych defensywnych graczy. To powiedziawszy, możliwość wybrania prawdopodobnie najlepszej broni catch-and-shoot w tym drafcie i posiadania jej w pobliżu Younga jest naprawdę intrygująca. Grade: B

By the numbers: His .447 3-point clip rank fifth in Duke history and second by a Duke freshman. Zdobył złoty medal z drużyną USA podczas 2019 FIBA Americas U16 Championship, średnio 13.5 punktów i team-high 3.3 steals na mecz w sześciu konkursach.

17. Houston Rockets (przez Brooklyn Nets): Tari Eason, napastnik, LSU

Z rozpiętością skrzydeł 7 stóp-2, Eason jest niesamowicie silny i agresywny jako gracz. Nie reaguje – on inicjuje. Największą siłą rodowitego mieszkańca Los Angeles jest to, że jest elitarnym obrońcą, zdolnym do pilnowania od 1 do 5. Eason ma świetne ręce, które zakłócają tory podań i jest tak aktywny po tej stronie parkietu, że ma się wrażenie, że jest go więcej niż jeden. W rzeczywistości, czasami wydaje się, że Eason idzie za szybko, co może prowadzić do nieostrożnych błędów.

Agresywność jest świetna, ale jego wyczucie gry może prowadzić go do robienia zbyt wiele, co stwarza pytania dla niego, gdy dostaje się na parkiet z graczami NBA. Jumper jest również niespójny.

Rockets dodali w tę noc draftu długość i obronę. Combo 7-foot-2 wingspan Easona z 7-foot-1 wingspan Jabari Smitha zmienia sposób w jaki Houston może grać defensywnie. Eason musi jeszcze wiele wymyślić w ataku, ale Houston jest w trybie rozwoju. Grade: B

By the numbers: 2021-22 SEC Leader in box plus-minus (14.7).

18. Chicago Bulls: Dalen Terry, skrzydłowy, Arizona

Zanim Terry zdecydował się pozostać w drafcie, można było pomyśleć, że gdyby został w college’u na sezon 2022-23, a potem przeszedł na zawodowstwo, byłby za rok wyborem w loterii. To powiedziawszy, w miarę jak ten draft się zbliżał, akcje Terry’ego tylko rosły. Pochodzący z Phoenix zawodnik robił w ofensywie po trochu wszystkiego i był jednym z najlepszych defensorów w Pac-12.

Z rozpiętością 7 stóp i 1 skrzydłem, zdolnością do prowadzenia piłki i umiejętnością podejmowania decyzji, Terry niesie ze sobą mnóstwo intryg. Jest niesamowicie aktywny zarówno na jak i poza piłką jako gracz defensywny, wykorzystując swoją szybkość do zakłócania akcji. Kluczem dla Terry’ego, jak dla wielu kandydatów, jest jego rzut z obwodu. W poprzednim sezonie trafił 28-for-77 zza łuku, a jego pewność siebie była na wysokim poziomie. Dodatkowo, jego mechanika jest trochę nieświeża. Mógłby być w lidze graczem pierwszoplanowym, ale o jego pułapie zadecyduje to, czy będzie w stanie konsekwentnie zdobywać punkty z obwodu.

Bulls trafili w tym drafcie home run nastolatków. Potrzebowali obrony. Terry to zapewni, a jego podanie jest super intrygująca. Terry byłby w przyszłym roku wyborem w loterii. Podoba mi się wysoki poziom Terry’ego w Chicago. To fajna mieszanka dopasowania i potencjału. Grade: A

By the numbers: Averaged near double-double at 10.9 points and 9.8 rebounds per game.

19. Memphis Grizzlies (via Minnesota Timberwolves): Jake LaRavia, napastnik, Wake Forest

Transferując z Indiana State do Wake Forest, wyczucie gry LaRavii pomogło Demon Deaconom wykonać ogromny skok pod wodzą Steve’a Forbesa w tym minionym sezonie. Ma gładki strzał, kiedy jego stopy są ustawione i jest dobrym czytelnikiem pasów przejścia. Jest solidny w obronie i poza piłką.

Obawy dotyczą jego braku szybkości i niekonsekwencji w oddawaniu strzałów z dryblingu. Jednak te problemy nie są tym, na co drużyna mogłaby go wybrać. LaRavia może przyjść do organizacji i być bronią catch-and-shoot dla drużyny, jednocześnie nie będąc zagrożeniem w obronie, ponieważ ma wyczucie gry.

Grizzlies nie mają wielu potrzeb, ale jedną z nich jest rzut za 3 punkty. LaRavia przyjdzie do Memphis i wypełni tę rolę, a jego wyczucie gry w defensywie sprawia, że jest kolejnym elementem dla Grizz.Grade: A

By the numbers: Averageaged 14.6 points, 6.6 boards and 3.7 assists per game.

20. San Antonio Spurs (przez Toronto Raptors): Malaki Branham, guard, Ohio State

Branham to big-time shot-maker i to dlatego skończył jako one-and-done player w Columbus. Dzieciak z rodzinnego miasta pokazał w swoim roku w Buckeyes, że posiada zabójczą grę w midrange z szybkim uwolnieniem. Nie krępował się też oddawać trudnych rzutów i kończyć przy obręczy w fizycznej Wielkiej Dziesiątce. Problemy z Branhamem? Musi dojrzeć fizycznie. W tej chwili ma 180 funtów.

To jest „najlepszy dostępny talent” pick ponad to, że jest idealnym dopasowaniem dla San Antonio, co jest w porządku. Brak umiejętności defensywnych i eksplozywności Branhama oznacza, że musi się on rozwijać pod okiem sztabu Spurs, co jest jak najbardziej na miejscu. Scoring punch, który może dodać do tej drużyny jest powodem, dla którego ma on sens. Jest jednak kilka pytań, na które musi odpowiedzieć w kwestii siły. Ocena: B

Liczby: Ustanowił rekord OSU w liczbie punktów w meczu Big Ten, zdobywając 35 punktów w dogrywce w Nebrasce w styczniu.

21. Denver Nuggets: Christian Braun, napastnik, Kansas

Świetna broń w transition, Braun jest niedocenianym eksplozywnym graczem, który dobrze biega po parkiecie i gra z chipem na ramieniu. W mistrzowskich barwach Jayhawks naprawdę postawił na swoim i dobrze wpasował się w swoją rolę, notując średnio 14,1 punktu, 6,5 zbiórki i 2,8 asysty na mecz, trafiając przy tym 50% z gry i 39% za trzy. Z drugiej strony Braun jest solidnym obrońcą zespołowym, który potrafi się zmieniać i dobrze pilnować obwodu.

Nie zostanie pomylony jako ktoś, kto potrafi stworzyć swój własny rzut. To nie jest gra Brauna i nie po to jest draftowany. Jest przewidywany jako role player dla drużyny, która wchodzi z ławki, potrafi trafiać trójki i grać twardo.

Myślę, że Braun jest przeceniany jako pick nr 21 w drafcie. Pasuje jako element uzupełniający do Jamala Murray’a i Bonesa Hylanda, a także doda do szatni Denver kultury. To powiedziawszy, Blake Wesley i Wendell Moore Jr. byli na pokładzie i zastanawiam się, czy Braun mógł być wybrany później w rundzie o sześć do siedmiu picków. Grade: C

By the numbers: Won the NCAA Championship in 2022 while shooting 39% from 3-point range.

22. Minnesota Timberwolves (via Utah Jazz): Walker Kessler, center, Auburn

Pochodzący z Atlanty zawodnik jest elitarnym obrońcą obręczy i biega po parkiecie naprawdę dobrze jak na gościa o jego rozmiarach. Z rozpiętością 7 stóp 4 skrzydeł i zasięgiem 9 stóp 5 w staniu, jego pomiary sprawdzają wszystko. Średnio 4,6 bloku na mecz, co jest nie do przecenienia, jeśli chodzi o możliwości defensywne. Ofensywnie, gra Kesslera jest ograniczona. Ma problemy z tworzeniem własnych rzutów, a jego gra na obwodzie wymaga pracy. Po prostu jeszcze tego nie ma. Kessler, choć jest silny przy obręczy, jest również surowy w innych obszarach defensywy. Jest bigiem opartym na schematach.

Rozumiem, co Timberwolves myśleli o drafcie, który może grać za Karlem-Anthonym Townsem i dać Minnesocie długość, której nie mieli. Kessler jest jednak typem gościa, który nie jest wybierany na upside, a były opcje dla T-Wolves, by poprawić się na skrzydle. Grade: B-

By the numbers: 2021-22 NCAA Blocks Leader (155 bloków). 2022 Naismith Defensive Player of the Year i 2022 SEC Defensive Player of the Year.

23. Memphis Grizzlies (via Philadelphia 76ers): David Roddy, guard, Colorado State

Gracz Roku z Mountain West to talent do rzucania, który potrafi zrobić trochę wszystkiego przy wyjątkowym rozmiarze 260 funtów. Poprowadził Rams do NCAA Tournament po tym jak średnio zdobywał 19.2 punktów, 7.5 tablic i 2.9 asyst na 57% z parkietu i 44% z terytorium trzypunktowego. Posiada świetną pracę nóg i szeroki zestaw umiejętności ofensywnych, który pozwala mu trafiać rzuty z każdego miejsca. Jego spin move jest niedoceniany.

Negatywy? Jest ciężką czwórką i ciężko jest znaleźć dla niego zadanie w obronie. Ma problemy z utrzymaniem się na swoim człowieku, a przejście na poziom NBA w guardingu może okazać się dla niego naprawdę trudne. Tak samo jak Roddy może wpłynąć na grę w ataku, tak samo potrzebuje dużo pracy w defensywie i trudno myśleć, że jest tam duży potencjał.

David Roddy był świetnym koszykarzem w college’u, ale czy jest wyborem w top-25 w drafcie NBA? Po prostu nie widzę tego. Grizzlies mają luksus bycia w stanie oddać strzał, ale to jest pick, który pozostawia mnie drapiącego się po głowie. Mam nadzieję, że się mylę. Grade: D+

By the numbers: 2022 Mountain West Player of the Year. Dopiero trzeci zawodnik Colorado State, który został wybrany w pierwszej rundzie, a pierwszy od 2007 roku (Jason Smith).

24. Milwaukee Bucks: Marjon Beauchamp, guard, G League Ignite

Historia Beauchampa to historia, za którą każdy może się opowiedzieć. Wypadając z miłości do koszykówki podczas pandemii, wrócił do domu w Waszyngtonie i grał w community college w swoim rodzinnym mieście, Yakima Valley. Jego miłość została przywrócona, NBA G League zauważyła, a on wykorzystał swój rok z Ignite, by wyrosnąć na pierwszorundowego prospekta.

Beauchamp jest bykiem, posiadającym silną ramę i 7-stopową rozpiętość skrzydeł. Uwielbia kontakt z piłką i udowodnił, że jest w stanie trafić do kosza na poziomie zawodowym. Dzięki solidnej etyce pracy i swojej długości, Beauchamp jest również jakościowym, zmiennym obrońcą. Problem? Jego mechanika strzału potrzebuje więcej czasu, aby się zgrać. Nie posiada obecnie niezawodnego rzutu, a jego ofensywne wyczucie gry wymaga pracy. To dlatego nie jest wyższy na tablicach.

Pozyskanie Beauchampa z numerem 24 ma dla Bucks wiele sensu. Dodaje głębi skrzydłowym w drużynie Milwaukee, która może z niej korzystać i będzie pasował do defensywnej tożsamości organizacji. Jego brak umiejętności ofensywnie jest niepokojący, ale jako specjalista od defensywy to pasuje. Grade: A-

By the numbers: Averaged 15.1 points per game on 57.1% shooting from the field and 7.3 rebounds per game in the NBA G League.

25. San Antonio Spurs (przez Boston Celtics): Blake Wesley, guard, Notre Dame

Wesley jest ciekawym prospektem, bo dopiero za rok w Notre Dame zarysował powierzchnię tego, kim może być. Ma eksplozywność na dysku i uchwyt, który może pozwolić mu stać się wielowymiarowym strzelcem w lidze. Musi się jednak wzmocnić.

Atletyzm nie budzi wątpliwości. Ma 6-foot-9 wingspan i 8-foot-7 standing reach, co jest naprawdę mocnym wynikiem w tej kategorii. Problemem u niego jest nie umiejętność znalezienia separacji, ale umiejętność dobrego przyjęcia na kontakt i wykończenia. Dodatkowo w minionym sezonie trafiał tylko 30% z trójek.

Wartość i pick na poziomie nr 25 jest dobry dla Spurs, by móc pozyskać Wesleya. To kolejny projekt, ale eksplozywność i zdolności atletyczne są obiecujące. To, czym skończy, sprowadza się do strzału, ale widząc wybór Wesleya po Branhamie, pokazuje zbiorowy cel San Antonio, jakim jest dodanie scoring guardów. Grade: A-

By the numbers: Averaged 14.1 points, 3.7 rebounds and 2.4 assists per game as a freshman. 2022 ACC All-Rookie Team.

26. Minnesota Timberwolves (przez Dallas Mavericks): Wendell Moore Jr., skrzydłowy, Duke

Moore jest wyjątkowym produktem Duke, który nie poszedł drogą one-and-done, ale został przytłoczony w swoim pierwszym sezonie i stopniowo wyrósł na najbardziej niezawodną broń obwodową Blue Devils w drużynie Final Four jako junior. Mający 7 stóp rozpiętości skrzydeł Moore jest silnym graczem z dobrym wyczuciem gry. Nie powinien być przytłoczony przejściem na poziom zawodowy.

Istnieją obawy co do jego atletyzmu i tego, czy wyniki z ostatniego sezonu z obwodu są tym, czym naprawdę będzie w NBA, czy nie. W ostatnich trzech sezonach trafiał 21%, 30%, a następnie outlier 41% z trójki w tym ostatnim roku.

Timberwolves mają dużą potrzebę na pozycji skrzydłowego, którą Moore może wypełnić. Weźmy jednak pod uwagę wymianę: Minnesota oddała 29. pick, który skończył się na TyTy Washingtonie do Houston, oraz dwa dodatkowe drugorundowe do Rockets za kogoś, kto ma trochę atletyzmu i pytań strzeleckich. Nie jestem tu sprzedany. Grade: C

By the numbers: 2022 Julius Erving Award Winner, która jest przyznawana najlepszemu small forwardowi w Division I men’s college basketball.

27. Miami Heat: Nikola Jović, napastnik, Serbia

Grając w Serbii i zdobywając nagrodę Młodego Gracza Roku w Lidze Adriatyckiej w minionym sezonie, Jović posiada fascynujący zestaw umiejętności jako strzelec i dystrybutor przy swoim rozmiarze. Opinie na jego temat wśród międzynarodowych ekspertów są takie, że ma wyjątkowy uchwyt. Nie tylko potrafi atakować obręcz, ale Jović w minionym sezonie zaliczał średnio prawie cztery asysty na mecz. Jest też graczem o bardzo wysokim IQ. Problemy? Jovićowi brakuje siły i to wpływa na niego negatywnie jako obrońcę. Daleko mu do gotowego produktu, ale w obronie potrzebuje jeszcze sporo pracy. Jest jednak bardzo wszechstronny.

Miami Heat mogliby użyć opcji rezerwowych na centrze poza Bamem Adebayo, więc ten pick ma sens. Trudno wystawić ocenę takiemu niedokończonemu produktowi, ale ze względu na ofensywną wszechstronność Jovicia i osiągnięcia Heat w rozwijaniu graczy, jest to dobre miejsce do lądowania. Grade: B+

By the numbers: Averaged 11.7 points, 4.4 rebounds and 3.4 assists per game in the Adriatic Basketball Association.

28. Golden State Warriors: Patrick Baldwin Jr., napastnik, Milwaukee

Baldwin jest uosobieniem boom-or-bust prospect w tym drafcie. Z 7-foot-2 wingspan i 9-foot-2 standing reach, rozmiar Baldwina mówi sam za siebie. Zakład na jego grę jest taki, że jego rzut z obwodu i jego skok w tył sprawią, że będzie naprawdę trudnym matchupem dla przeciwnej obrony w NBA. Wielkość próbki jest ograniczona, ponieważ jego rok w Milwaukee, grając dla swojego ojca, nie pokazał zbyt wiele.

Pojawił się tylko w 11 meczach, ponownie pogłębiając kontuzję kostki, która wykoleiła jego karierę w szkole średniej. Koncepcja jego gry jako dużego gracza, który potrafi strzelać jest interesująca. To powiedziawszy, jego obrona jest nieistniejąca. Wydaje się, że nie ma zbyt dużego wyczucia w tym elemencie, co sprawia, że trudno go teraz sprzedać jako pierwszorundową perspektywę. Ciężko jest też stwierdzić, jak duży motor napędowy ma Baldwin.

Znalezienie dużego jest potrzebą mistrzów świata i Baldwin pasuje do tej kategorii. Jeśli chodzi o dopasowanie, Baldwin nie może prosić o lepsze miejsce do lądowania. Jego brak atletycznych zdolności jest naprawdę niepokojący, ale Golden State stawiając na swój system rozwoju graczy to coś, czego nie można nienawidzić. Grade: B

By the numbers: 2021 McDonald’s All-American. Został oceniony jako gracz nr 4 w klasie 2021.

29. Houston Rockets (przez Memphis Grizzlies): TyTy Washington, guard, Kentucky

Washington gra z dużą ilością tempa i ma poziom świadomości, który pozwala mu być jakościowym decydentem. Jego umiejętność podawania do Oscara Tshiebwe w transition i Kellana Grady’ego na obwód była ostra.

Rzut z obwodu jest kwestią sporną, ale konsensus jest taki, że jego próbka w Lexington nie mówi wszystkiego z powodu kontuzji kostki. W defensywie, jego szybkość stóp jest powodem do niepokoju. Ogólnie rzecz biorąc, może być potencjalną opcją na drugiego obrońcę.

Rockets muszą być postrzegani jako jeden z największych zwycięzców w pierwszej rundzie draftu. Skończyło się na tym, że dostali gościa, który mógł być fringe lottery pick na 29 miejscu i zdobyli dwa dodatkowe picki w handlu z Minnesotą. Wybór Waszyngtonu w tym miejscu i dla tej drużyny to home run. Grade: A

By the numbers: Ustanowił rekord UK w grze pojedynczej z 17 asystami w wygranej nad Georgią.

30. Denver Nuggets (via Phoenix Suns): Peyton Watson, guard, UCLA

Watson był typowany jako one-and-done prospect z liceum, ale nie pomógł sobie w swoim roku na UCLA. Notując średnio 3,3 punktu i 2,9 zbiórki na mecz, Watson nie widział zbyt wiele miejsca na parkiecie w drużynie, która grała w Sweet-16. Ma niesamowite wymiary – 7 stóp-1 rozpiętości skrzydeł i 8 stóp-11 zasięgu w stójce. Jego gra pull-up jest intrygująca, ale to jego zdolność do podawania z dobrej piłki sprawia, że jego potencjał jest cenny.

Negatywem jest to, że Watsonowi brakuje siły i jego ciało nie dojrzało. Niektórzy zawodnicy mogliby to nadrobić umiejętnościami strzeleckimi, ale Watson trafił 32% z pola i 23% za trzy w ciągu roku na UCLA, a w szkole średniej też nie prezentował takiego zestawu umiejętności. Czy ma potencjał dzięki swojej długości i umiejętnościom rozgrywającego? Być może. Ale jest bardzo surowy i ma przed sobą potencjalnie kilka sezonów na rozwój.

Dla mnie trudno usprawiedliwić długoterminowy projekt jako pierwszorundowy pick, nawet jeśli jest ostatnim w pierwszej rundzie. Max Christie i Caleb Houstan, których omawiałem tutaj, byli dostępni dla potrzeb Nuggets na skrzydle. Grade: C

By the numbers: Zdobył złoty medal na Mistrzostwach Świata FIBA U-19 w 2021 roku na Łotwie, reprezentując Stany Zjednoczone.


National Basketball Association

Get more from National Basketball Association Śledź swoich ulubieńców, aby otrzymywać informacje o meczach, wiadomościach i nie tylko.